X
تبلیغات
غروب آفاق

غروب آفاق

                                                                                                                                                   به تار نگار آفاق خوش آمدید

               عاشقانه ها....عارفانه ها....جاودانه ها 

          ازشعرای مشهور ونویسنـــدگان نـامی ایــران وجهــــان

                              

مصلوب بی وفائی های دیروزم! 

صلیب عشقت امروز بر فراز جولجوتای دلم برپا شد.

معـــذورم بدار

خدای چشمانم ، بس ظــالمانه  بی رحم است ... مصلوب من!


       بهار-بيست دات كام   تصاوير زيبا سازی وبلاگ    www.bahar22.com                     


                                           

                                                                                      عکس های متحرک زیبا سازی وبلاگ



   دوستان گلم اگه توغروب آفاق دلتون گرفت  اینجا  کلیک کنید بروید تا طلوع آفاق

                                           شاد باشید عزیزانم



+نوشته شده در دوشنبه هشتم اسفند 1390ساعت14:59توسط آفاق | |



بوی گندم

گاهی حجم دلتنگی هایم آنقدر زیاد می شود

که دنیا با تمام وسعتش

برایم تنگ می شود ...

دلم پر است ....

پـراز این همه روزهای خالی 

دلتنگم ...

دلتنگ کسی که

گردش روزگارش به من که رسید از حرکت ایستاد

دلتنگ کسی که دلتنگی هایم را ندید

دلتنگ خودم ...

خودی که مدتهاست گم کرده ام

خدایا ....فقط یک نسیم که عطر اورا بیاورد

عطر بوی گندم

یا یک آهنگ که نوای صدای او را دهد

نوای نی محزون..

شاید.. مرا به خود باز گرداند 

ایا روزی خواهد آمد؟


"رها در بند"


+نوشته شده در پنجشنبه یازدهم اسفند 1390ساعت0:49توسط آفاق | |


در همین حسرت که یک شب راکنارت، مانده ام    در همــان پس کوچه ها در انتظارت مانـــده ام

کوچــــه اما انتهایش بی کسی بـــن بست اوست    کوچــــــه ای از بی کسی را بیـقرارت مانـده ام

مثـــــل دردی مبهم از بیــــــدار بـودن خستــه ام     در بلنــــــداهای یلــــدا خستـه، زارت مانــده ام

در همان یــــلدا مـرا تا صبــح،دل زد فال عشق     فال آمد خستـــــه ای از ایـن که یارت مانـده ام

فـــــــال تا آمد مــــرا گفتـی که دیـــگر،مرده دل     وز همان جـــا تا به امشب، داغـدارت مانـده ام

خوب می دانــــم قماری بیش این دنیــــــا نـبـود      مــــن ولی در حسرت بُـــردی،خمارت مانـده ام

سرد می آیــد به چشم مست من چشمت و بـاز      از همیـــن یـلدا به عشق آن بهارت مانـــده ام 

                                                   "صبا آقاجانی"


+نوشته شده در چهارشنبه دهم اسفند 1390ساعت22:38توسط آفاق | |


از زندگی از این همه تـــکرار خستــه ام         از های و هوی کوچه و بازار خستـــه ام

دلگیـــرم از ستــــاره و آزرده ام ز مــــاه         امشب دگر ز هر که و هر کار خستـــه ام 

دل خسته سوی خانه تن خسته می کشــم         آوخ ... کزین حصـــار دل آزار خستــه ام 

بیــــــزارم از خموشی تقویــــم روی میــز         وز دنگ دنگ ساعت دیــــــوار خستـه ام 

از او که گفت یـار تو هستــــم ولی نبـــود         از خود که بی شکیبم و بی یار خستـه ام 

تنها و دل گرفتـــــه و بیـــــزار و بی امیــد         از حال مـــن مپرس که بسیار خستــه ام


                                ****************

لبریزم

از حرفهایی که فقط گفته می شوند تا شاید باری از دل بردارند.

حرفهایی که دیگران رو دل تنگ می کند  و دلم را خالی.

دلگیرم

از خودم و دلگیر از تو از یک نواختی این به ظاهر زندگی 

از روزهای نویی که آمدند و آمدنشان هیچ انگیزه ای برای زیستن برایم عیدی نیاورد

بگذار تهی شوم از این همه دلگیری با من بگو از آسمان از ابر بهاری 

یا از رفتن زمستان بگو از ستاره ها از ماه فرقی نمی کند فقط با من حرف بزن 

دلنوشته هام بهانه ای بیش نیست....فقط باورم کن که دلتنگم

                                                                                    "رها در بنــــد"


+نوشته شده در چهارشنبه دهم اسفند 1390ساعت0:16توسط آفاق | |

                                                

             

 بارها از دوست‌داشتن گفتيم، تظاهر به دوست داشتن كرديم 

و كسي را دوست نداشتيم و بي توقعِ پاداش، مهر نورزيديم.

از مرگ ديگران در هرحادثه لرزيديم و حتي گريستيم اما 

با خود واگويه كرديم كه برما چنين مباد. شكر ايزد كه ما در ميان حادثه نبوديم.

كودكان زلزله را دست عطوفت به‌سر كشيديم و در كنارشان نشستيم 

و بر ويرانه‌هاشان چشم دوختيم و در انديشه ی استحكام خانه‌‌ي خويش برآمديم.

دختران فاحشه را نصيحت نموديم و دعوت به پاكدامني كرديم 

و همان دم در دل خويش با آنان زنا مي‌كرديم.

فقيران را به تقواي از خداوند دعوت كرديم و به معنويت بشارت داديم 

و تلاش خويش را براي بيشتر داشتن افزوديم.



ادامه مطلب

+نوشته شده در سه شنبه نهم اسفند 1390ساعت16:58توسط آفاق | |

عکس


پیــــرم و گــــاهی دلـــم یــــاد جوانی مـــی کند     بلبل شوقـــــم هوای نــغمه خوانـی می کنــد

همتــم تــــا می رود ساز غزل گیـرد بــه دست     طاقتــــم اظهار عجـز و ناتــــوانی می کنــــد

چشمه سار طبـــع من دیگر نــمی جوشد ولی     جویبـــــار اشکم آهنـگ روانـــــی می کنــــد

بلبلی در سینه می نالد هنــوزم کایـــــن چــمن     با خــزان هم آشتـی و گل فشانـــی می کنـــد

ما به داغ عشقبــــازی ها نشستیم و هنـــــوز     چشم پروین همچنان چشمک پرانی می کنـد

نای ما خامش ولی این زهره ی شیطان هنوز     با همان شور و نـوا دارد شبـــانی می کنـــد

گر زمیـــــن دود هوا گردد همانـــا آسمـــــان       با همیـــن نخوت که دارد آسمانـی می کنـــد

سال ها شد رفتــــه دمسازم ز دست اما هنـوز     در درونم زنده است و زنــــــدگانی می کنـــد

با همه نسیــــــان تو گویـــــی کز پی آزار من     خاطــــرم با خاطـــــــرات خود تبانی می کنـد

بی ثــــــمر هر ساله در فکر بــهارانـــــم ولی     چون بهاران می رسد با مـن خزانی می کند

طفل بــــودم دزدکی پیــــر و علیلــــــم ساختند     هر چه گردون می کنـــد با ما نـهانی می کنـد

دور اکبر خوانی ما طی شد اکنـــون یک دهن    از اجل بشنو که با ما شمر خوانـــی می کنــد

می رسد قرنی بـــه پایان و سپــهر بایـــــگان     دفتــــر دوران مـا هـــم بایـــــگانی می کنــــد

شهریــــــــارا گو دل مــــــا مهربانان مشکنید     ور نــــه قاضی در قضا نـــامهربانی می کنــد


+نوشته شده در دوشنبه هشتم اسفند 1390ساعت22:2توسط آفاق | |



و بالاخره اسکار .... 

 سخنان آقای  فرهادی به هنگام دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی:

"سلام به مردم خوب سرزمینم.

ایرانی های زیادی در سراسر جهان در حال تماشاى این لحظه‌اند

 و تصور می کنم که خوشحالند. نه فقط به خاطر یک جایزه مهم،

یک فیلم یا یک فیلمساز.

آن‌ها خوشحال‌اند چون در روزهایى که میان سیاستمداران

 حرف از جنگ، تهدید، و خشونت تبادل می شود،

 نام کشورشان ایران از دریچه باشکوه فرهنگ به زبان مى‌آید.

                   فرهنگى غنى و کهن که زیر غبار سیاست پنهان مانده است.

من با افتخار این جایزه را به مردم سرزمینم تقدیم مى‌کنم.

 مردمى که به همه فرهنگ‌ها و تمدن‌ها احترام مى‌گذارند

و از دشمنى و کینه بیزارند"

 ********

من هم به نوبه خودم دریافت  اولین  اسکار تاریخ سینمای ایران

 توسط فیلم " جدایی نادر از سیمین " رو به شما دوستان عزیز تبریک میگم.

 ممنون از همه زحمت کشان این فیلم .

+نوشته شده در دوشنبه هشتم اسفند 1390ساعت16:32توسط آفاق | |




من از تكرار هذيان در تـب پاييز مي تــــرسم     


از اين اسطوره هاي از تهي لبريز مي تـرسم


                       


درونم آنچنان از چهره ي تاريخ چركين است

كه از هر يادگــــار خاطره انگيـــز مي تـرسم



برايـــــــم آنـقدر از عقده هاي محتـسب گفتند

كه از گيلاس هاي ارغوانــــي نيز مي تــرسم



حقيقت واژه ي تلخي است در قاموس ناپاكان

زتكرار حقيقت هاي حلق آويـــز مي تــــرسم


كلاغاني كه ديگر از متــرسكها نـــمي ترسند

به تاراج حقيقت آمدنــد ، برخيز مي تــــرسم


                                          آرش نصیری

+نوشته شده در یکشنبه هفتم اسفند 1390ساعت23:30توسط آفاق |


رفتنت را دیدم
تو به من خندیدی 
آتش برق نگاهت دل من آتش زد 
و مرا در پس یک بغض غریب 
در میان برهوتی تاریک
پشت یک خاطره سرد و تهی
با دلی سنگ رهایم کردی 
و تو...
بی آنکه نگاهی بکنی، به دل خسته و آزرده ی من!!
رفتنت را دیدم
تا به آنجا که نگاهم سو داشت
و تو در آخر این قصه ی تلخ محو شدی
باورم نیست که دیگررفتی
اشک من بدرقه راهت باد

"رها در بند"

+نوشته شده در شنبه ششم اسفند 1390ساعت20:52توسط آفاق | |

ذهن ما باغچه است

گل در آن باید کاشت

و نکاری گل من

علف هرز در آن می روید

زحمت کاشتن یک گل سرخ

کمتر از زحمت برداشتن هرزگی آن علف است

گل بکاریم بیا

تا مجال علف هرز فراهم نشود

بی گل آرائی ذهن

نازنین

      نازنین

هرگز

      آدم

          آدم نشود.

             

                                 مجتبی کاشانی

+نوشته شده در شنبه ششم اسفند 1390ساعت0:12توسط آفاق | |


اگر میتوانستم بروم ، میرفتم .

اگر میتوانستم قلبت را بشکنم ، دوایی برای درد قلب شکسته خود می یافتم.

اگر میتوانستم تو را به بازی بگیرم ، قلب من اینک بازیچه ای کهنه نبود.

اگر میتوانستم اشکت را درآورم ، اول از همه اشکهای خودم را پاک میکردم.

نه عزیزم من از تو دلشکسته ترم ، بیش از این مرا پریشان نکن ، من از تو خسته ترم.

اگر میتوانستم بدون تو بمیرم ، تا به حال صدها بار مردم ولی زنده شدم ،

 به عشق تو بیخیال آن دنیا شدم .

به تو عادت نکرده ام ، به عشق خیانت نکرده ام ، کاش میتوانستم فراموشت کنم ، 

تا امروز خودم یک 
فراموش شده نباشم ،

تا امروز اسیر غصه ها نباشم ، دلتنگ و آرزو به دل نباشم ، به امید فردا نباشم 

فردا نیز مثل امروز سخت میگذرد نمیخوام بیش ازاین سردرگم و پریشان باشم.

کاش میتوانستم رها شوم از زندان تو،

 دوباره بشکن قلبم را که حکم آزادی در دستان توست.

کاش میتواستم رها شوم ، خاک پای سرنوشت را ببوسم و از زندان تو آزاد شوم.

                                                        "رهــــا در بنــــد"
با تشکر از دوستم رها

+نوشته شده در پنجشنبه چهارم اسفند 1390ساعت22:0توسط آفاق | |

آپلود سنتر عکس رایگان


نه آنقدر به تو نزديكم كه با تو آشيان بگزينم...

نه آنقدر از تو دور، كه به جدايي تن در دهم...

نزديك تر از تمام سايه هاي خيالي ام به تو...

و دورتر از فاصله هايي كه راه مينامندش...

و سقف دلتنگي هايم ديگر دارد به اسمان مي رسد...

و با تو هست مي شوم در تمام نيستي ها همنفس...

اين فاصله ها را،به حجم عاشقانه هايم ببخش...!!!


+نوشته شده در پنجشنبه چهارم اسفند 1390ساعت12:1توسط آفاق |

غمت در نـهان خانـــه دل نشینـــــد

بنــــازی که لیلی به محمل نشینــــد

مرنجان دلم را که این مرغ وحشـی

زبامی که بر خواست مشکل نشینـد

خنت گــر به باخاری آسان برآیــــد

چه سازم به خاری که در دل نشینـد

به دنبــال محمل چنان زار بـگریـــم

که از گریــــه ام ناقه در گل نشیـنـد

بنـــــــــازم به بزم محبت که آنـــجا

گدایــی بـه شاهی مقابـــــل نشینـــد 

................................گدایی به شاهی  مقابل نشیند

........................................"با آواز  بسیار زیبای استاد شجریان"


+نوشته شده در چهارشنبه سوم اسفند 1390ساعت20:22توسط آفاق | |


زندگی شاید آن لحظه مسدودی است
که نگاه من در نی نی چشمان تو خود را ویران می سازد ...
و در این حسی است
که من آن را با ادراک ماه و با دریافت ظلمت خواهم آمیخت ...
در اتاقی که به اندازه یک تنهایی است ...
دل منکه به اندازه یک عشق است ...
به بهانه ساده خوشبختی خود می نگرد !
به زوال گل ها در گلدان
به درختی که تو در باغچه خانه مان کاشته ای ...
به آواز قناری ها
که به اندازه یک پنجره می خوانند
آه !سهم من این است
سهم من این است
سهم من آسمانی است که آویختن پرده ای آن را از من می گیرد ...

"فروغ فرخزاد"

+نوشته شده در سه شنبه دوم اسفند 1390ساعت20:57توسط آفاق |


+نوشته شده در دوشنبه یکم اسفند 1390ساعت22:27توسط آفاق | |


از ورای حجاب آینده ؛ مردمانی را دیدم که بر پهنه طبیعت به سجده افتاده بودند 

آنها رو به سوی خورشید طالع داشتند و در انتظار روشنایی روز بودند ؛ روز حقیقت 

شهری را دیدم که با خاک یکسان شده بود از آن شهر چیزی جزویرانه ها باقی نمانده بود 

ویرانه هایی که از پرواز ظلمت بر فراز آن شهر پیش از آمدن روشنایی خبرمیدادند .

نگریستم ؛ محرومیتی ندیدم و افزون بر آنچه کفایت کند هم چیزی ندیدم . 

فقط برادری دیدم و مساوات .

طبیبی ندیدم زیرا هر صبحی بر اساس قانون دانش  وتجربه به خودی خود شفا دهنده است .

کشیش هم نبود زیرا هر وجدانی منذری بزرگ بود . 

وکیلی هم ندیدم 

 زیرا طبیعت در میانشان محکمه ثبت میثاقهای مودت و دوستی را بر پا داشته بود 

                                                                           جبران خلیل جبران 


+نوشته شده در یکشنبه سی ام بهمن 1390ساعت21:42توسط آفاق | |


هیـــچ جـز حسرت نبـاشــد کـار مــن      بـخت بـد بیــگانــه ای شـد یـار مـن


بـی گنـــــه زنجیـــر بـر پایـم زدنــــد      وای از ایــن زنـدان محنت بار مــن


وای از ایـن چشمی که می کاود نهان      روز و شب در چشـم مـن راز مــرا


گـــــوش بـــر دری نــهد تا بشنـــود       شایــــــد آن گمگشتــــه ﺁواز مـــرا


گاه مـی پــرسد که انـدوهت چـیـست؟      فکرت آخـر از چــه رو آشفتـه است


بی سبــــب پنـــهان مکن این راز را      درد گنـگی در نــگاهت نـهفتـه است


گــــاه می نـــالد به نـــــزد دیــگران       کـــو دگـرﺁن دختـــر دیــروز نـیست


ﺁه ﺁن خنــــــدان لب شـــــاداب مـــن      ایــــــن زن افســـرده مرموز نیـست                                                                  

                                           "فروغ فرخزاد"

+نوشته شده در شنبه بیست و نهم بهمن 1390ساعت23:25توسط آفاق |


در کنــــج دلم عشق کســــی خانــــه ندارد        کس جای در ایـن خانه ی ویرانه نـدارد

دل را به کف هر که نـــهم بـــاز پـــس آرد        کس تــــاب نگهــداری  دیـــوانه نـــدارد

در بزم جهان جز دل حسرت کش ما نیست       آن شمع که می سوزد و پـروانه نــدارد

دل خانه ی عشق است خدا را به که گویم        کآرایشی از عشق کس این خانـه ندارد

گفتم مه من ... از چه تـــو در دام نیـــفتی         گفتا  چه  کنـم  دام  شما  دانــــه  ندارد    

در انـــــجمن عقل فروشـــــان ننهم پــــای        دیـوانــــه سر صحبت  فرزانــــه  نــدارد     

تا چنــــد کنـی قصــه ی اسکنـــــدر و دارا       ده روزه ی عمر این همه افسانه نــدارد 


+نوشته شده در شنبه بیست و نهم بهمن 1390ساعت0:15توسط آفاق |

                      

                                                             

                              این شهر پر از صداے پاے مردمیست

                                   
کهـ همچنانـ کهـ تو را میبـوسند

طنابــِ دارتـ را میبافند

مردمانے کهـ صادقانهـ دروغ میگویند

 و عاشقانهـ خیانتـ میکنند

کاش. . .

دلها آنقدر پاکـ بـود

 کهـ براے گفتنـِ " دوستتــ دارمـ "

 نیازے بهـ قسمـ خوردنـ نبـود !

   فروغ فرخزاد 

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم بهمن 1390ساعت23:59توسط آفاق | |

          


چه غریب ماندی ای دل ! نه غمی نه غمگساری    نه بــــــه انتظار یـــــاری ، نه ز یار انتظاری 

غم اگر بــــه کوه گویـــــم بگریــــــزد و بریـــــزد     که دگر بدیـــــن گرانی نتوان کشیـــــــد باری 

چــه چراغ چشـــــــم دارد از شبــــــان و روزان     که به هفت آسمانش نه ستاره ای ست باری 

دل من ! چه حیف بـــودی که چنین ز کار ماندی     چه هنر به کار بنـــــدم که نمانــــد وقت کاری 

نرسیـــــد آن ماهی که به تـــــو پرتـــوی رسانـد     دل آبگینــــــه بـــــشکن که نماند جز غبــاری 

همه عمر چشــــــم بــــــودم که مگر گلی بخندد     دگر ای امیــــد خون شو که فرو خلیـــد خاری 

 سحرم کشیده خنجر که ،چرا شبت نکشته ست      تـــو بکش که تا نیـــــفتد دگرم بـه شب گذاری 

به سرشک همچو باران ز برت چه برخورم من    که چو سنگ تیره ماندی همه عمر بر مزاری 

چو بـه زنـــــدگان نبخشی تــــو گناه زنـــــدگانی      بـــگذار تا بمیــــــرد به بــــــر تو زنـــده واری 

 نه چنان شکست پشتـم که دوبــاره سر بر آرم      منــم آن درخت پیری که نـداشت برگ و باری 

 سر بی پنـــــاه پیری به کنـــــار گیـــــر و بـگذر     که بـــه غیر مرگ دیــــر نگشایدت کنـــــــاری 

 به غروب ایــن بیـابان بنــشین غریب و تنــــها      بنـــــگر وفـــای یاران که رهــــــا کنند یـــاری


                                                  امیر هوشنگ ابتهاج

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم بهمن 1390ساعت1:22توسط آفاق |